淮陰釣臺(tái)

淮陰釣臺(tái) 人傑乗時(shí)會(huì)，功成運(yùn)已非?？蓱z高鳥盡，回憶釣魚磯?；瓷洗猴L(fēng)起，高臺(tái)桺絮飛。王孫　未反，惆悵落

題淮陰釣臺(tái) 試問(wèn)眞王貴，何如守釣磯、生慚噲等伍，?至結(jié)陳豨。鐘室謀何亟，平城計(jì)已窮。暮年思猛士，太息

釣臺(tái) 少有高名隱富春，南陽(yáng)游學(xué)爲(wèi)亡新。高皇舊識(shí)屠沽輩，何似原陵有故人。

釣臺(tái) 曾注西臺(tái)慟哭記，摩娑老眼見(jiàn)崔嵬。當(dāng)時(shí)朱鳥魂間返，今日誰(shuí)人雪後來(lái)。江上愁心?百尺，平生奇險(xiǎn)浪千堆

過(guò)釣臺(tái) 胸羅天地傲風(fēng)塵，豈慕王侯立渭濵？恨自客星消殞後，江邊不見(jiàn)釣魚人。

題釣臺(tái) 至元二十六年巳丑?冬仲九日，予自桐廬舎鞍鼔柚，取道嚴(yán)瀬，旣午艤舟祠下，登拜遺像，肅如也。歷觀

釣臺(tái)歌 吾慕嚴(yán)子陵，隱居富春山。故人乗六龍，身隨魚鳥閒。羊裘大澤雪在湏，忽來(lái)導(dǎo)從入皇都，掉頭不受諌大

子陵釣臺(tái)作 子陵非釣者，垂竿此煙水。不樂(lè)經(jīng)世務(wù)，何心見(jiàn)天子。御榻共龍臥，辭歸富春山。仍披故羊裘，理釣

嚴(yán)陵釣臺(tái) 終向煙霞作野夫，一竿竹不換簮裾。直鈎猶逐熊羆起，獨(dú)是先生眞釣魚。

題釣臺(tái)圖 江空落日暮雲(yún)?，峽束飛帆樹杪來(lái)。漢業(yè)獨(dú)餘風(fēng)月在，靑山十里釣魚臺(tái)。