乙已占跋

乙已占跋

乙已占七卷，唐太史令李淳風(fēng)撰。唐志作十二卷，陳氏書録解題作十卷，則予家所藏，非完書矣。星野之說，以在天二十八宿分十二次，在地十二辰配十二國，由是九州各有分星，言天者尚之。而是書兼引詩推度災(zāi)?鄘等十三國各有天宿。又引洛書凡禹貢諸山，以岍爲(wèi)角，以岐爲(wèi)亢，以荊山爲(wèi)氐，壺口爲(wèi)房，雷首爲(wèi)心，太岳爲(wèi)尾，砥柱爲(wèi)箕，析城爲(wèi)斗，王屋爲(wèi)牛，太行爲(wèi)須女，恒山爲(wèi)虛，碣石爲(wèi)危，西傾爲(wèi)室，朱圉爲(wèi)壁，鳥鼠爲(wèi)奎，太華爲(wèi)婁，熊耳爲(wèi)胃，外方爲(wèi)昂，桐柏爲(wèi)畢，陪尾爲(wèi)觜，嶓冡爲(wèi)參，荊山爲(wèi)井，內(nèi)方爲(wèi)鬼，大別爲(wèi)柳，岷山爲(wèi)星，衡山爲(wèi)張，九江爲(wèi)翼，敷淺原爲(wèi)軫，其義不見于歷代國史天文志，亦足以廣異聞，書以示門弟子。