淮陰釣臺(tái) 人杰乗時(shí)會(huì)，功成運(yùn)已非?？蓱z高鳥盡，回憶釣魚磯。淮上春風(fēng)起，高臺(tái)桺絮飛。王孫　未反，惆悵落

淮陰釣臺(tái) 淮陰未遇日，遺跡此河干。洵有真王相，曾登大將壇。藏弓鐘室恨，卷雪釣臺(tái)寒。輸與嚴(yán)陵客，?機(jī)把

題釣臺(tái) 至元二十六年巳丑?冬仲九日，予自桐廬舎鞍鼔柚，取道嚴(yán)瀬，既午艤舟祠下，登拜遺像，肅如也。歷觀

題釣臺(tái)圖 江空落日暮云?，峽束飛帆樹杪來。漢業(yè)獨(dú)余風(fēng)月在，靑山十里釣魚臺(tái)。

題釣臺(tái)圖 江空落日暮云?，峽束飛帆樹杪來。漢業(yè)獨(dú)余風(fēng)月在，靑山十里釣魚臺(tái)。。

題黃公釣臺(tái) 小小離人意，羊裘卻未工。今人多白眼，為我謝黃公。弄釣浮沉見，登庖撥剌空。浩歌泉石里，況有

題嚴(yán)光釣臺(tái) 弭棹歷陳跡，悄然関我情。伊無昔時(shí)節(jié)，豈有今時(shí)名。辭貴不辭賤，是心誰復(fù)行。欽哉此溪曲，永獨(dú)

釣臺(tái) 曾注西臺(tái)慟哭記，摩娑老眼見崔嵬。當(dāng)時(shí)朱鳥魂間返，今日誰人雪后來。江上愁心?百尺，平生奇險(xiǎn)浪千堆

釣臺(tái) 少有高名隱富春，南陽游學(xué)為亡新。高皇舊識(shí)屠沽輩，何似原陵有故人。

題淮陰侯廟 滿把椒漿奠楚祠，碧幢黃　舊英威。能扶漢代成王業(yè)，忍見唐民?戰(zhàn)機(jī)。 云夢(mèng)去峕高鳥盡，淮陰歸